4. Sınıf Türkçe Benzetme ve Kişileştirme

Benzetme ve kişileştirme

Sadece kişileştirme

Karşılaştırma ve benzetme

Sadece benzetme

Yağmur yağınca sokaklar bir nehir gibi oldu.

Çocuk, tavşan gibi hızlı koşuyordu.

Annemin yemekleri dünyalar kadar güzeldir.

Kitaplar, insanın en sadık dostudur.

Ağaçlar, sonbaharın gelişiyle ağlamaya başladı.

Deniz, bugün çok öfkeli görünüyor.

Ay, gece boyunca bizleri izledi.

Kalemim kağıdın üzerinde bir uçak gibi süzülüyordu.

Tilki, ormandaki en kurnaz hayvandı.

Tilki, uzun kuyruğuyla çalılıkların arasında kayboldu.

Tilki, aslandan daha hızlı koşuyordu.

Tilki, aynanın karşısına geçip kendine hayranlıkla baktı.

Köyün deresi, neşeyle şarkı söyleyerek taşların üzerinden atlıyordu.

Yorgun ağaçlar, kollarını gökyüzüne uzatıp dinleniyordu.

Yıldızlar, gökyüzünde birer lamba gibi parlıyordu.

Karınca, bir asker gibi disiplinle yuvasına yiyecek taşıyordu.

Kar yağınca her yer pamuk gibi bembeyaz oldu.

Kardeşim, kelebek gibi narin bir çocuktur.

Bu soru, bir bilmece kadar karışık görünüyor.

Sporcu, bir aslan gibi güçlü adımlarla ilerliyordu.

Kişileştirme

Abartma

Karşılaştırma

Benzetme

Ayakkabılarım, bu uzun yolda adeta bir yorgun savaşçıya dönüştü.

Gökyüzü, masmavi bir çarşaf gibi tüm şehri altına aldı.

Rüzgar, pencerenin önünde hüzünlü şarkılar mırıldanarak uzaklaştı.

Kitaplar, raflarda sanki yeni sahiplerini bekleyen sabırlı dostlar gibi duruyordu.

Zamanın bir su kaynağı olduğunu kanıtlamak.

Zamanı, bir kaptaki suyla kıyaslayarak miktarını ölçmek.

Suyun zamanla olan fiziksel benzerliğini açıklamak.

Zamanın akışkanlığını ve tutulamaz olduğunu vurgulamak.

Bulutlar, güneşin parlaklığını kıskandığı için gökyüzünü kapattı.

Deniz, bugün çarşaf gibi dümdüz ve hareketsizdi.

Odadaki aynalar, bana karşı birer dev gibi duruyordu.

Kalemim, kağıdın üzerinde dans ederek kelimeleri dizdi.

Sadece kişileştirme

Abartma

Sadece benzetme

Hem benzetme hem kişileştirme

Yıldızlar, gece karanlığında parlayan küçük elmaslardı.

Annemin yemekleri, dünyanın en lezzetli şöleni gibidir.

Kardeşim, uyurken bir melek kadar masum görünüyordu.

Ağaçlar, kış gelince yapraklarını birer birer döktü.

Kişileştirme

Abartma

Benzetme

Zıtlık

Çalışkan öğrencim, arı gibi hiç durmadan çalışıyordu.

Gözleri, denizin derinlikleri kadar koyu bir maviye sahipti.

Kütüphanedeki sessizlik, insanı huzura kavuşturan bir yuvadır.

Sonbahar gelince yapraklar, yorgun birer yolcu gibi dökülmeye başladı.

Güneş, altın bir tepsi gibi gökyüzünde yükseliyordu.

Dağlar, yorgun bir dev gibi yere serilmiş, bulutlarla dertleşiyordu.

Çiçekler, yağmurun gelişine sevinip şarkı söyleyerek gülümsedi.

Kitabın sayfaları, bir rüzgar gibi hızla çevriliyordu.

Konuşturma ve benzetme

Kişileştirme ve abartma

Benzetme ve abartma

Kişileştirme ve benzetme

Deniz, bugün hırçın bir devdir

Deniz, hırçın bir dev gibi

Kıyıları dövüyor

Öfkesini kumsaldan çıkarıyordu

Gökyüzü, masmavi bir çarşaf gibi üzerimize serildi.

O kadar zayıf ki rüzgarda bir yaprak gibi savruluyor.

Kardeşim, aslanlar gibi cesur bir çocuktur.

Kalbim, kristal bir vazo gibi elinden kayıp düştü.

Lamba (benzeyen), ay (benzetilen)

Ay (benzeyen), lamba (benzetilen)

Gökyüzü (benzeyen), lamba (benzetilen)

Gece (benzeyen), ay (benzetilen)