4. Sınıf Türkçe Benzetme ve Kişileştirme

Sadece benzetme

Sadece kişileştirme

Benzetme ve kişileştirme

Karşılaştırma ve benzetme

Annemin yemekleri dünyalar kadar güzeldir.

Kitaplar, insanın en sadık dostudur.

Yağmur yağınca sokaklar bir nehir gibi oldu.

Çocuk, tavşan gibi hızlı koşuyordu.

Deniz, bugün çok öfkeli görünüyor.

Ağaçlar, sonbaharın gelişiyle ağlamaya başladı.

Kalemim kağıdın üzerinde bir uçak gibi süzülüyordu.

Ay, gece boyunca bizleri izledi.

Tilki, ormandaki en kurnaz hayvandı.

Tilki, aynanın karşısına geçip kendine hayranlıkla baktı.

Tilki, aslandan daha hızlı koşuyordu.

Tilki, uzun kuyruğuyla çalılıkların arasında kayboldu.

Yıldızlar, gökyüzünde birer lamba gibi parlıyordu.

Köyün deresi, neşeyle şarkı söyleyerek taşların üzerinden atlıyordu.

Yorgun ağaçlar, kollarını gökyüzüne uzatıp dinleniyordu.

Karınca, bir asker gibi disiplinle yuvasına yiyecek taşıyordu.

Kardeşim, kelebek gibi narin bir çocuktur.

Sporcu, bir aslan gibi güçlü adımlarla ilerliyordu.

Kar yağınca her yer pamuk gibi bembeyaz oldu.

Bu soru, bir bilmece kadar karışık görünüyor.

Benzetme

Kişileştirme

Abartma

Karşılaştırma

Kitaplar, raflarda sanki yeni sahiplerini bekleyen sabırlı dostlar gibi duruyordu.

Rüzgar, pencerenin önünde hüzünlü şarkılar mırıldanarak uzaklaştı.

Gökyüzü, masmavi bir çarşaf gibi tüm şehri altına aldı.

Ayakkabılarım, bu uzun yolda adeta bir yorgun savaşçıya dönüştü.

Zamanın akışkanlığını ve tutulamaz olduğunu vurgulamak.

Zamanın bir su kaynağı olduğunu kanıtlamak.

Suyun zamanla olan fiziksel benzerliğini açıklamak.

Zamanı, bir kaptaki suyla kıyaslayarak miktarını ölçmek.

Bulutlar, güneşin parlaklığını kıskandığı için gökyüzünü kapattı.

Kalemim, kağıdın üzerinde dans ederek kelimeleri dizdi.

Odadaki aynalar, bana karşı birer dev gibi duruyordu.

Deniz, bugün çarşaf gibi dümdüz ve hareketsizdi.

Sadece kişileştirme

Sadece benzetme

Hem benzetme hem kişileştirme

Abartma

Annemin yemekleri, dünyanın en lezzetli şöleni gibidir.

Kardeşim, uyurken bir melek kadar masum görünüyordu.

Ağaçlar, kış gelince yapraklarını birer birer döktü.

Yıldızlar, gece karanlığında parlayan küçük elmaslardı.

Benzetme

Kişileştirme

Zıtlık

Abartma

Gözleri, denizin derinlikleri kadar koyu bir maviye sahipti.

Çalışkan öğrencim, arı gibi hiç durmadan çalışıyordu.

Kütüphanedeki sessizlik, insanı huzura kavuşturan bir yuvadır.

Sonbahar gelince yapraklar, yorgun birer yolcu gibi dökülmeye başladı.

Güneş, altın bir tepsi gibi gökyüzünde yükseliyordu.

Çiçekler, yağmurun gelişine sevinip şarkı söyleyerek gülümsedi.

Dağlar, yorgun bir dev gibi yere serilmiş, bulutlarla dertleşiyordu.

Kitabın sayfaları, bir rüzgar gibi hızla çevriliyordu.

Benzetme ve abartma

Kişileştirme ve benzetme

Konuşturma ve benzetme

Kişileştirme ve abartma

Deniz, hırçın bir dev gibi

Kıyıları dövüyor

Öfkesini kumsaldan çıkarıyordu

Deniz, bugün hırçın bir devdir

O kadar zayıf ki rüzgarda bir yaprak gibi savruluyor.

Kalbim, kristal bir vazo gibi elinden kayıp düştü.

Kardeşim, aslanlar gibi cesur bir çocuktur.

Gökyüzü, masmavi bir çarşaf gibi üzerimize serildi.

Ay (benzeyen), lamba (benzetilen)

Gece (benzeyen), ay (benzetilen)

Lamba (benzeyen), ay (benzetilen)

Gökyüzü (benzeyen), lamba (benzetilen)