7. Anlayalım — Türk Lehçelerinde Ortak Kelimeler
Aynı kavramın Türkiye Türkçesindeki ve diğer lehçelerdeki hâlini yan yana yazınca ilginç bir şey ortaya çıkar: kelimeler bambaşka değil, sadece birkaç ses değişmiştir.
| Anlam | Türkiye Türkçesi | Diğer lehçelerde |
|---|---|---|
| anne | ana | ene / ana |
| baba/dede | ata | ata |
| su | su | suw / su |
| göz | göz | köz |
| gün/güneş | gün | kün |
| çocuk | çocuk | bala |
| ekmek | ekmek | nan / epey |
"göz → köz", "gün → kün" gibi değişimler hep aynı mantıkta yürür (g↔k, s↔ş). Demek ki bu lehçeler tek bir kökten, aynı dil ailesinden geliyor; Türkçenin "ortak dil" olması da bu, uzaktaki bir Türk topluluğuyla bile birçok kelimeyi paylaşırız.
1. Anlatalım — Nefes Teknikleri (Uygulama)
Bunun yazılı cevabı yok, bir uygulama; ama niye yapıldığını bilmek işe yarar: konuşmadan ya da okumadan önce doğru (diyafram) nefesiyle sesi güçlü ve akıcı çıkarmak için. "Tavşan nefesi" (burundan üç kez hızlı çekip uzun verme) ve "çiçek koklayıp f/m/s sesi çıkarma" diyafram nefesini geliştirir. Yemek yerken yapılmaz; baş dönerse öğretmen bilgilendirilir.
