Okumak Gibisi Yok! — "Türkçe ile Büyümek" (Serbest Okuma)
Metnin özeti: Yazar, insanın Türkçeyle nasıl büyüdüğünü şiirsel bir dille anlatır. Dünyaya geldiğimizde annemizin "yavrum, kuzum" gibi sözleri, ana dilimizin ilk tatlı sesleridir. Adımızı, sevdiklerimizi, duygularımızı hep Türkçeyle tanır; onunla güler, ağlar, sevincimizi paylaşıp çoğaltır, üzüntümüzü paylaşıp azaltırız. Türkçe, biz büyüdükçe bizimle büyür ve annemiz kadar yakın olur.
Öğretmen gözlemi (edebî yön): Metnin en güçlü yanı benzetmelerle örülü şiirsel dilidir: Türkçe bir "ırmak"a benzetilir (biz büyürken o da akıp büyür), annenin sözleri "bir demet çiçek"e, ana dili "anne sütü kadar candan ve temiz" bir şeye benzetilir. Bu benzetmeler, soyut bir kavram olan "ana dil sevgisini" somut ve duygusal bir hâle getirir; okuyanın yüreğine dokunur.
Konu: Ana dilimiz Türkçenin hayatımızdaki yeri. Ana fikir: Türkçe, doğduğumuz andan itibaren bizi büyüten, duygularımızı taşıyan ve bizi bir arada tutan, anne kadar değerli ana dilimizdir. Kelime notu: tını = bir sesin kendine özgü niteliği; müşfik = şefkatli, sevecen ("Türkçemiz sanki müşfik bir anadır."). Yazar: Bestami Yazgan. (Serbest okuma metnidir; keyifle okunması amaçlanır.)
