3. Etkinlik - Yaratıcı Yazarlık (Duyguların Yokluğu)
MERHAMETİN SİLİNDİĞİ SABAH
Bir sonbahar sabahı uyandığımda sokakların her zamankinden çok daha gürültülü ve soğuk olduğunu fark ettim. Dışarı çıktığımda bir aracın sokak köpeğine çarptığını gördüm. Eskiden olsa insanlar hemen yardıma koşar, bir kap su getirirdi. O sabah kimse durmadı. İnsanlar dümdüz, ifadesiz yüzlerle yollarına devam ettiler. Gözlerindeki o insani sıcaklık tamamen silinmişti.
O gün anladım ki dünyadan "merhamet" duygusu tamamen yok olmuştu. Sınıfta bir arkadaşımız yere düştüğünde kimse ona elini uzatmadı. Biri ağladığında kimse "Neyin var?" diye sormadı. Merhametin olmadığı bir dünya, içi tamamen boşaltılmış robotların yaşadığı bir metal yığınına dönüşmüştü. Başkalarının acısını hissedememek, sevinçleri de anlamsız kılmıştı.
Evime döndüğümde ağlamak istedim ama kendi içimde de o şefkati bulamadım. Merhamet olmadan insanın insan kalamayacağını, sadece etten kemikten bir kalıba dönüşeceğini çok acı bir şekilde öğrenmiştim.
